هوشنگ كاوه

در سال‌هايي كه سينما همه‌گير شد، صاحبان تئاتر براي دستيابي به سود بيش‌‌تر سالن‌هاي تئاتر را به سالن سينما تبديل كردند، و هنرپيشه‌هاي تئاتر نيز به سوي فيلم‌هاي سينمايي رفتند

اما همان‌طور كه جلو رفتيم، با پيدايش و رونق ويديو و ماهواره سينما به اين فكر افتاد كه خود را در برابر اين رسانه‌ها حفظ كند

اما كم شدن تماشاگران سينما سبب شد كه براي حفظ موقعيت سينماها به وسايل جديد روي آورند. سينما اسكوپ، صداي دالبي و در اين شرايط صاحبان سرمايه با تبديل طبقه پايين سينماي خود به پاساژ بخشي از سرمايه خود را برگرداندند، و در بالكن چند سالن سينما راه انداختند. تاكسي كه براي خريد به مركز شهر مي‌آيد در كنار انجام كار خود فيلم هم ببينيد

در آن زمان جنس فيلم‌ها به گونه‌اي بود كه مي‌سوختند، و بعد جنس فيلم‌ها به اسوتات تغيير كرد كه پس از چند بار نمايش پاره مي‌شد. نمايش اين فيلم‌ها در سالن‌هاي كوچك نمي‌توانستند سودآور باشند، چرا كه بايد پس از چند بار نمايش كپي‌هاي جديدي از سوي سينماداران خريداري مي‌شد. پس از آن بود كه فيلم‌هاي پلي‌استر رواج پيدا كردند كه دوام مطلوبي داشتند، با رواج اين‌گونه از فيلم‌ها بود كه سالن‌هاي كوچك و مجموعه‌هاي چند سالنه توجيه اقتصادي پيدا كردند

اما بايد توجه داشت كه به علت بالا بودن هزينه‌ها سالن‌هاي كوچك به تنهايي سودآور نيستند و تنها در كنار هم معني پيدا مي‌كنند

اولين بار در سفري كه در سال‌هاي 1349 و 1350 به اروپا و امريكا داشتم اين‌گونه مجموعه‌ها را ديدم و گزارشي از آن‌ها نوشتم و به وزارت فرهنگ و هنر آن زمان دادم و سينما عصر جديد را با طرحي مثل آن سينماها ساختم