سينما پايتخت جزو معدود سينماهايي است كه پس از انقلاب كار خود را آغاز مي‌كند. ساختمان اين سينما سال‌ها پيش ساخته شده، اما وقوع انقلاب ايران به خانواده «دماوندي» فرصت بهره‌برداري از اين سالن را نداد

اين سينما كه در همين فصل افتتاح مي‌شود، 570 صندلي دارد كه در دو طبقه و دو اثر قرار دارند. هرچند «علي‌اكبر دماوندي» فرزند محروم «دماوندي» كه اين سينما را ساخته مي‌گويد: «پدرم نود درصد كار ساخت اين سينما را به پايان برده بود، ولي ده درصد باقي مانده نياز به سرمايه عظيمي داشت كه تهيه‌ي آن بدون كمك‌هاي دولتي امكان‌پذير نشده بود». مدير اين سينما مي‌گويد كه اگر قرار بود سالن را از ابتدا بسازد به لحاظ اقتصادي براي او صرفه نداشت

نكته‌ي جالب در ساخت اين سينما تك سالن بودن آن است. درحالي كه ساختمان اين اجازه را به صاحبان آن مي‌داد تا آن را به چند سالن تبديل كنند. علي‌اكبر دماوندي درباره‌ي علت يك سالنه بودن اين سينما توضيح مي‌دهد: «من به مجموعه‌هاي سينمايي در ايران اعتقادي ندارم. چرا كه ما آن‌قدر فيلم نداريم كه بخواهيم در اين سالن‌ها نمايش دهيم. اگر در اروپا و امريكا ساخت سينماهايي با چند سالن رواج دارد براي مركز توليد مهمي چون هاليوود است كه آن سالن‌ها را تغذيه مي‌كند»

اما سينما پايتخت داراي زيرزميني است كه مناسب ساخت سالن است. فواد نور، قائم‌مقام انجمن سينماداران و مشاور پروژه سينما پايتخت، اعلام مي‌كند كه زيرزمين اين سينما به اولين سينماي ديجيتال كشور تبديل مي‌شود

سينما پايتخت هنوز براي صداي دالبي استريو امكانات ندارد، چون سرمايه‌گذار بودجه لازم براي اين كار را ندارد. دماوندي مي‌گويد: «ما كابل‌كشي‌هاي لازم را براي دالبي كردن صداي سينما انجام داده و پايه‌هاي بلندگوها را نيز كار گذاشته‌ايم، تا اگر توانستيم با كمك سينما شهر و يا ارشاد اين سيستم را تهيه كنيم، مشكل چنداني نداشته باشيم». سينما پايتخت داراي يك بوفه است و طبق پيش‌بيني‌هاي مدير سينما توان برپايي نمايشگاه‌هاي نقاشي، عكس و مجسمه و... را نيز دارد. او هم‌چنين اعلام مي‌كند كه امكانات لازم براي برپايي كنسرت‌هاي كوچك و همايش و سخنراني هم در اين سالن وجود دارد